حفظ میدان؛ آزمون بصیرت در روزهای حساس

در روزهایی که کشور بیش از هر زمان دیگری به وحدت، حضور مردمی و نمایش انسجام نیاز دارد، حفظ میدان را می‌توان مهم‌ترین فعالیت انقلابی، مهم‌ترین جلوه عزاداری، مهم‌ترین کنش سیاسی و روشن‌ترین نماد ولایت‌پذیری دانست. هر اقدامی که به کاهش حضور مردم در میدان بینجامد، حتی اگر از سر غفلت باشد، در عمل با این اولویت در تعارض قرار می‌گیرد.

با این حال، برخی هیئت‌های مذهبی همچنان بدون توجه به شرایط ویژه امروز، برنامه‌های خود را با همان زمان‌بندی سال‌های گذشته برگزار می‌کنند؛ به گونه‌ای که ساعات برگزاری مراسم با زمان تجمعات مردمی تداخل پیدا کرده و نتیجه آن، پراکندگی جمعیت و خلوت شدن میدان است.
این اتفاق، هرچند ناخواسته، به تضعیف حضور مردمی و تأمین خواست دشمن منجر می‌شود.

انتظار می‌رود متولیان هیئت‌ها با درک صحیح از شرایط و اولویت‌های امروز، زمان‌بندی مراسم را به گونه‌ای تنظیم کنند که عزاداران پس از پایان برنامه، به صورت دسته‌جمعی راهی میدان شوند.
چه زیباست که هیئت‌ها خود پیشگام این حرکت باشند و با اعلام پایان زودتر مراسم، مردم را برای حضور در میدان تشویق کنند.

بصیرت، تنها در برگزاری باشکوه مراسم عزاداری خلاصه نمی‌شود؛ بلکه در شناخت اولویت‌های زمان و عمل به آن‌ها معنا پیدا می‌کند.
اگر خدای ناکرده روزی امنیت، اقتدار و نظام اسلامی آسیب ببیند، بدون تردید برگزاری همین هیئت‌ها، برپایی خیمه‌های امام حسین(ع)، سینه‌زنی‌ها و دیگر شعائر دینی نیز با تهدید جدی روبه‌رو خواهد شد.

حفظ میدان، امروز تنها یک انتخاب نیست؛ بلکه وظیفه‌ای انقلابی، دینی و اجتماعی برای صیانت از ارزش‌هایی است که همه ما برای آن‌ها عزاداری می‌کنیم.