از همان ابتدا که به جای ساختن فضایی ساده و تاثیر گذار و مطابق فرهنگ انقلابی شروع به ساخت، چنین سازه بی مفهوم و پر خرجی که کوچکترین ارتباطی با فرهنگ ایثار و شهادت ندارد کردند پیش بینی نمودیم که هدف چیز دیگری است و اینجا کسی دغدغه انقلابی ندارد.
هیچ فکرش را کرده اید چرا این فرهنگسرا در سمت راست ورودی، جایی که از خیابان آزادی دیده شود ساخته نشد؟ چرا ساختمان فرهنگسرا ساده تر و کم هزینه تر ساخته نشد و برای آن حدود یک میلیارد تومان هزینه داده شد و گویا هنوز خرج ها دارد؟ چرا اگر قرار بود فرهنگسرا به جای نمایشگاه شهدا با نمایشگاه نقاشی غیر مرتبط شروع به کار نماید بر روی آن نام ایثار و شهادت نامیدند؟ و آن را نزدیک گلزار شهدای گمنام بنا کردند؟

مدیونید اگر فکر کنین فتوشاپه

امام خمینی که خود زمانه‌ی کسروی را درک کرده، در مورد او قضاوت منصفانه‌ای دارد:
«… یک دفعه آدم می‌بیند که کسروی آمد و #کتابسوزی [کرد]. مفاتیح‌الجنان هم جزو کتاب‌هایی بود که سوزاند. کتاب‌های عرفانی را هم سوزاند. البته کسروی نویسنده‌ی زبردستی بود، ولی آخری دیوانه شده بود یا یک مغزی است که این مغز ـ بسیاری از شرقی‌ها این طوری هستند که تا یک چیزی، چهار تا کلمه‌ای یاد می‌گیرند، ادعایشان خیلی بالا می‌شود. کسروی آخری ادعای پیغمبری می‌کرد. نمی‌توانست به آن بالا برسد، آن‌جا را می‌آورد پایین.»
(صحیفه‌ی امام ، جلد 13، 1378، ص 32)