مدتی قبل ویدیویی از چند جوان خبرنگار و فعال فرهنگی شهر بهارستان که از اوضاع نابسامان گلزار شهدای گمنام بهارستان گلایه‌مند بودند توسط بهارستان سلام منتشر و در فضای مجازی وایرال شد. (از اینجا ببینید) امروز امام جمعه محترم شهر بهارستان در شورای فرهنگ عمومی شهر با پرداختن به این موضوع نشان داد که دغدغه

سال‌هاست نام بهارستان در سایه وعده‌ها و تصمیم‌های نیمه‌کاره مانده است. حالا که این شهر بدون شورای شهر رها شده و مردم با مشکلات سنگین روزمره دست‌وپنجه نرم می‌کنند، چشم امید به تصمیمی بزرگ دوخته اند: الحاق به اصفهان.اقدامی که می‌تواند برای همیشه بساط فساد، بلاتکلیفی و محرومیت را از بهارستان برچیند.؛

من یک خبرنگارم. سال‌هاست با قلمم درد مردم را فریاد زده‌ام. مردمی که مشکلاتشان را می‌بینم و با رنج‌هایشان زندگی می‌کنم. خبرنگاری یعنی همین؛ یعنی روایتگری از دل جامعه. من می‌نویسم از نانِ کم، از سفره‌های خالی، از جوانانی که آرزوهایشان زیر بار گرانی له می‌شود. حالا در روزی که به نام من و همکارانم

نخستین نشست خبری مشترک میان شهرداری و شرکت عمران شهر بهارستان روز پنج‌شنبه، دوم مردادماه ۱۴۰۴ با حضور جمعی از خبرنگاران رسانه‌های محلی در دفتر شهردار برگزار شد. در ابتدای این نشست، محمدمهدی فردوسی شهردار بهارستان و محمدمهدی احمدی مدیرعامل شرکت عمران شهر بهارستان گزارشی از پروژه‌ها و بودجه‌های عمرانی در دست اجرا ارائه کردند.

ساعت ۱۰ صبح است. صدای همهمه در فضای خاک‌آلود بازار پیچیده و گرمای تیرماه مثل پتویی سنگین روی سر فروشنده‌ها و خریداران افتاده. در میان بوی ادویه، ماهی و لباس‌های فشرده، یک شهروند معترض می‌گوید: «ببینید آقا ! من هفته پیش از همین‌جا مرغ خریدم، خونه که رسیدم بوی تعفن می‌داد. بردم مغازه محل گفت